واکاوی و تحلیل تبعات سکوت ملی در نظام‌های سیاسی

نوع مقاله : پژوهشی ( با رویکردهای کمی)

نویسندگان

1 دانشگاه تربیت مدرس

2 پردیس فارابی دانشگاه تهران

چکیده

چکیده     هر نظام سیاسی با هر نوع ایدئولوژی سیاسی از نوعی دستگاه حکمرانی ملی برخوردار است. رکن اصلی این دستگاه، خط مشی­های عمومی هر کشوری است. بسته به نوع دستگاه به جوهره خطمشی‌های عمومی (عقلایی، سیاسی، گفتمانی، نهادی، آشفته) حضور یا کمرنگی حضور مردم در تصمیم­گیری­های ملی نمود می‌یابد. از این رو میزان مشارکت مردم یا مشارکت کم مردم خود ره‌آورد چنین خط‌ مشی­هایی است. دعوت مردم به سکوت در قبال برخی از موضوع‌های ملی از قبل پیام­هایی که خط مشی‌های عمومی ابلاغ می­کنند، جنبه عملی به خود می­گیرد. از این رو در همه کشورها بنا به ماهیت نظام سیاسی و خط مشی­های عمومی آن­ها درجه­ای از سکوت ملی وجود دارد. بی­تردید کمرنگ شدن حضور مردم (افزایش سکوت ملی) تبعات منفی­ای برای نظام­های سیاسی در پی خواهد داشت. مقاله حاضر برای نخستین بار با توسل به نوعی پژوهش کیفی تلاش کرده است تبعات سکوت ملی برای نظام­های سیاسی را واکاوی و رهنمودهایی برای نظام جمهوری اسلامی ایران ارائه دهد.

کلیدواژه‌ها


  1. . آب نیکی، ح. (1390). جهانی شدن و چالش مشارکت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران. پژوهش سیاست نظری، 10، 132-109.
  2. امام خمینی. (1362). ‌در جستجوی راه از کلام امام، دفتر سیزدهم. تهران: انتشارات امیرکبیر.
  3. دانایی‌فرد، ح. (1386). همسازی پژوهش‌های کمی و کیفی: تأملی بر پژوهش‌های شیوه‌های ترکیبی. حوزه و دانشگاه، روش‌شناسی علوم انسانی، 53(13)، 63-35.
  4. دانایی‌فرد،‌ ح. (26 و 27 دی‌ماه 1388). نظریه فرایند شکل‌گیری سکوت ملی،‌ چهارمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت استراتژیک،‌ تهران: هتل المپیک.
  5. دانایی‌فرد، ح.، و پناهی، ب. (1389). تحلیل نگرش‌های شغلی کارکنان سازمان‌های دولتی: تبیین جو سکوت سازمانی و رفتار سکوت سازمانی. پژوهش‌نامه مدیریت تحول، 2(3)، 19-1.
  6. دانایی‌فرد،‌ ح.، فانی،‌ ع. ا.، و براتی،‌ ا. (1390). تبیین نقش فرهنگ سازمانی در سکوت سازمانی در بخش دولتی. چشم‌انداز مدیریت دولتی، 8 (2)، 82-61.
  7. دنهارت، ر. ب. (2011). ‌تئوری‌های سازمان دولتی. ترجمه: سیدمهدی الوانی و حسن دانایی‌فرد (1393). تهران: ‌انتشارات صفار.
  8. دوز، ر. ا.، و لیپست، س. م. (1373). جامعه‌شناسی سیاسی. ترجمه: محمدحسین فرجاد، تهران: توس.
  9. ربیعی، ‌ع. (1380). ‌جامعه‌شناسی تحولات ارزشی: نگاهی به رفتارشناسی رأی‌دهندگان در دوم خرداد 1376. تهران‌: فرهنگ و اندیشه.
  10. رجبی، ه. (1392). تأثیر شورای اسلامی شهر تهران بر نگرش شهروندان تهرانی نسبت به مشارکت سیاسی. پژوهش و برنامه‌ریزی شهری، 13(4)، 112-97.
  11. زارعی متین، ح.، طاهری، ف.، و سیار، ا. (1390). سکوت سازمانی: مفاهیم، علل و پیامدها. فصلنامه علوم مدیریت ایران، 6(21)، 104-77.
  12. سرمد، ز.، بازرگان، ع.، و حجازی، ا. (1377). روش‌های پژوهش در علوم رفتاری. تهران: انتشارات آگاه.
  13. سلیمیان، خ. (1391). بیعت، سازوکار مشارکت سیاسی مردم در حکومت مهدوی. انتظار موعود، 37(12)، 112-89.
  14. سیدامامی، ک. (1386). مشارکت سیاسی دانشجویان: ارزیابی برخی از پیش‌بینی‌کننده‌های مشارکت سیاسی. پژوهشنامه علوم سیاسی، 6(2)، 78-59.
  15. علی‌پور، پ.، زاهدی، م. ج.، و شیانی، م. (1388). اعتماد و مشارکت (بررسی رابطه بین اعتماد و مشارکت اجتماعی در شهر تهران). مجله جامعه‌شناسی ایران، 10(2)، 135-109.
  16. قلی‌پور، ر.، دانایی‌فرد، ‌ح.، زارعی‌متین، ‌ح.، جندقی، غ. ر.، و فلاح، م. (1390). ارائه مدلی برای اجرای خط‌مشی‌های صنعتی: مطالعه موردی در استان قم. مدیریت فرهنگ سازمانی، 9(2)، 130-103.
  17. گرجی، ا.، و اقبالی، ‌ع. (1390). بررسی اقتصاد رانتی با تاکید بر سیکل‌های تجاری-سیاسی، تحلیلی تئوریک. پژوهشنامه علوم سیاسی،‌ 23(3)، 154-137.
  18. لکزایی، ن.، و مقیمی، ع. ح. (1390). نسبت مشروعیت و مشارکت سیاسی در اندیشه امام خمینی (ره). پژوهشنامه انقلاب اسلامی (دانشگاه همدان)، 1(1)، 28-1.
  19. مومنی، م.، و فعال قیومی، ع. (1389). تحلیل‌های آماری با استفاده از SPSS . چاپ سوم. تهران: کتاب نو.
  20. نادری، ح.، بنی فاطمه، ح.، و حریری اکبری، م. (1388). الگوسازی ساختاری رابطه بین بیگانگی و بی‌تفاوتی اجتماعی. نشریه علوم اجتماعی (دانشگاه فردوسی مشهد)، 14(6)، 60-29.
  21. نصر اصفهانی، ‌ع. (1389). چاپلوسی در سازمان. مجله مدیریت فرهنگ سازمانی،‌ 22(8)، 114-95.
  22. واینر، م.، و هانتینگتن، س. پ. (1974). درک توسعه سیاسی. ترجمه: پژوهشکده مطالعات راهبردی (1379). تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  23. Avery, D. R. & Quinones, M. A. (2002). Disentangling the effects of voice: the incremental roles of opportunity, behavior, and instrumentality in predicting procedural fairness. Journal of Applied Psychology, 87, 6-81.
  24. Bandura, A. (1982). self efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37(2), 122-47.
  25. Barston, R. P. (2006). Modern diplomacy (3rd ed.). New Delhi: Pearson Education.
  26. Bell, M. P., Ozbilgin, M. F., Beauregard, T., & Surgevil, O. (2011). Voice, silence, and diversity in 21st century organizations: Strategies for inclusion of gay, lesbian, bisexual, and transgender employees. Human Resource Management, 50(1), 131-146.
  27. Bowen, F., & Blackmon, K. (2003). Spirals of Silence: The Dynamic Effects of Diversity and Organizational Voice. Journal of Management Studies, 40(6), 1393-1417.
  28. Brinsfield, C. T. (2009). Employee silence: investigation of dimensionality, development of measures, and examination of related factors. Retrieved from ProQuest dissertation and theses database (UMI number:3376084).
  29. Brinsfield, C. T. (2013). Employee silence motives: Investigation of dimensionality and development of measures. Journal Of Organizational Behavior, 34(5), 671-697.
  30. Bruneau, T. J. )1973(. Communicative silences: forms and functions. Journal of Communication, 23(1), 17–46.
  31. Cage, J. (1961). Silence. MIT Press: Cambridge, MA.
  32. Creswell, J. W. (2003). Research Design: Qualitative and Mixed Methods Approaches. Thousand Oaks, CA: Sage.
  33. Candi, M. (2009). The sound of silence: Re-visiting silent design in the internet age. Design Studies, 31(2), 187-202.
  34. Deniz, N., Noyan, A., & Gülen Ertosun, G. (2013). The Relationship between Employee Silence and Organizational Commitment in a Private Healthcare Company. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 6, 691-700.
  35. Dimitris, B., & Vakola, M. (2007). Organizational silence: A new challenge for human resource management, Paper of HR Conference. Athens university of economics and business, 1-19.
  36. Dostal, W. (1994). Silence in the darkness: German ethnology during the National Socialist Period. Social Anthropology, 2(3), 251-262.
  37. Ephratt, M