سازمان های معاصر به کارکنانی نیاز دارند که از نظر روان شناختی با کارشان ارتباط برقرار کنند، فعالی باشند و به استانداردهای بالای عملکرد دست یابند، کسانی که پرانرژی باشند و خود را وقف کار کنند، چنین افرادی درگیر و دلبسته کارشان هستند. هدف این پژوهش بررسی رابطه رهبری اصیل و دلبستگی شغلی با توجه به نفس اعتماد است. جامعه آماری این پژوهش را 120 نفر از کارشناسان و اعضای هیئت علمی پژوهشگاه اندیشه و فرهنگ اسلامی تشکیل می دهند. داده های این پژوهش از طریق پرسشنامه و نمونه ای متشکل از 83 نفر به روش تصادفی جمع آوری شده است و همچنین روایی محتوا و سازه پژوهش با استفاده از نظرات خبرگان و تحلیل عاملی تأییدی مورد تأیید واقع شد و پایایی هر 3 متغیر پژوهش از طریق آلفای کرونباخ نیز تأیید شد. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد، اعتماد بین فردی به عنوان متغیر میانجی اثر کامل در رابطه بین رهبری اصیل و دلبستگی شغلی دارد. به عبارت دیگر، رهبری اصیل از طریق اعتماد بین فردی، میزان دلبستگی شغلی کارکنان را تحت تأثیر قرار می دهد. نتایج کاربردی در پایان ذکر شده است.